Nihayet önceki gece izlediğimiz karşılaşmadan sonra Fenerbahçe'nin son muhtemel rakibi de belli oldu. Bu durumda artık rakipleri gözümüzde iyice tartmış olmamız gerekiyor. Aslında değerlendirmemiz sadece Fenerbahçe'nin rakiplerini masaya yatırmak için değil; aynı zamanda sezon başından beri ihmal ettiğimiz Şampiyonlar Ligi'nin de bir değerlendirmesi olacak.
Karşımızda 5 ülkeden 8 takım kaldı. Ancak bu 8'in 4'ü aynı ülkeden. Diğer 4 takım ise Avrupa'nın diğer 3 önemli liginin birer temsilcileri ve Fenerbahçe'den oluşuyor ki, sırf bu neden bile Fenerbahçe'nin başarısını küçümsememek gerektiğini gösteriyor.
İngiliz takımları uzun yıllardır bu denli başarılı olmamışlardı. Üstelik sadece onlar değil hiçbir ülke bu kadar ezici bir üstünlük kurmamıştı. Dahası İngiliz takımlarının 2'si deplasmanda, hem de aynı sahada (San Siro) belalıları olan 2 İtalyan devini yenerek buraya geldi. Hem İtalyan liginin tek favorisi İnter, hem de son sezonda bütün kupaları kazanan Milan baş edemedi onlarla. Özellikle Kaka'lı, Pirlo'lu, Gattuso'lu, Nesta'lı Milan'ın elenmesi hem inanılmaz hem de diğerleri için büyük şans oldu. Ancak Milan'ın bu yıl kendi sahasında rakip savunmaları aşacak hücum gücünü bir türlü oluşturamadığı da bir gerçek.
İngilizlerin bu başarısında en büyük faktör İngiliz liginin, futbolun NBA'i haline getirilme çabaları. Bu da tüm takımları heyecan verici bir şekilde oynamaya zorluyor. Kadroları çok geniş ve ligde üst sıralarda kalabilmek için çok hızlı ve yaratıcı oynamak zorundalar. Değerlendirmeye İngiliz takımlarından başlamamız da elzem oluyor bu durumda.
REZİL DE EDERLER VEZİR DE
Tabii ki İngiliz takımlarının 4'ü birden en tehlikeli rakipler. Sevilla ile karşılaştırdığımızda 4'ünün de;
· Savunmasındaki orta 2'liler çok daha deneyimli ve kolay adam geçirmiyor
· Orta alanın ortası daha sıkı pres yapıyor ve ilaveten hücuma destek veriyor
· Kadroları çok geniş
· Kalecileri daha etkili
· Forvetleri ise daha hareketli ve yaratıcı
Özellikle Manchester United ve Arsenal orta alanda ve rakip yarı sahada yaptıkları presle kolay top kazanıyor ve göz açıp kapayana kadar rakip kaleye iniyorlar. Bu takımlara karşı oynayacak Fenerbahçe savunmasının ve oyun kurucularının hem top kaybetmemesi, hem çok açılmaması, hem de hızlı düşünmesi gerekiyor.
Liverpool'un savunması, hantal Hyppia oynadığı zaman açık verebiliyor. Hem de yıllardır. Kanatları da savunmadan ziyade hücuma yatkın. 10 yıldır hayranlıkla izlediğim Carragher ve onun önünde Mascherano ve Gerard olağanüstü savunmalarıyla bu açıkları kapatmaya çalışıyor. Torres ve Gerard için söylenecek fazla bir şey yok. Hiç beklenmedik olan neyse onu yapabilen oyuncular.
Chelsea temposu en düşük olanları. Ballack oynadığı zaman hücum gücü yüksek savunma gücü daha düşük oluyor. Ayrıca -belki de bu nedenle-, Terry – Carvalho ikilisi bu sene beklenmedik açıklar verebiliyor. Tek tek oyuncular baz alındığında en tehlikeli takım ancak pas trafiği diğerleri kadar hızlı değil. Yine de bana göre, üstünlükleri açısından Fenerbahçe'nin en zor aşacağı takım savunması onların.
Arsenal en hızlıları ancak en tecrübesizleri. En kolay demotive olan takımın onlar olmasını beklersiniz. Ancak büyük maçları hep son dakikalarda çevirdikleri düşünülürse bu da geçersiz kalıyor. Gerard – Torres arasındaki ilişki aşağıdakilerden hangisinde vardır: Doğru cevap c) Fabregas – Adebayor. Bu kadar genç ve yeni bir takımın bu seviyede futbol oynaması inanılmaz.
O YİNE DE BARCA
İspanyollar uzun yıllardır ilk kez bu kadar zayıflar. Bunda en büyük neden, yaşanan sakatlıklar ve genç oyunculara alışılmışın çok üstünde forma vermeye başlamaları. Bize en büyük sürprizi yaşatan Real gibi bir dev, 3 Hollandalısı birden sakat olunca Roma karşısında resmen tecrübe sıkıntısı yaşadı! Sinir harbi konusunda Numero Uno olan Romalılar da Real'li futbolcuların psikolojisinden başladı işe zaten.
Barcelona Messi gibi bir lavabo açıcının yokluğunda pozisyon bulma sıkıntısı çekiyor. Belki de Ronaldinho uzun süredir lider oyuncu rolünden uzak olduğundan, alışılageldik topu koşturan oyun düzenleri işlememeye ve Eto'ya pozisyon yaratamamaya başladı. Oyun sistemi tamamen topun kendisinde olmasına dayalı. Bu arada ciddi bir değişim geçiriyorlar. Ayrıca Cruyff'un Ajax ile görüşmesi ve yalnız kalacağı söylenen Rijkaard'a gelen ağır eleştiriler huzursuzluk yaratmaya başladı.
Kısacası Messi'siz bir Barcelona korkulduğu kadar büyük bir tehlike değil. Fenerbahçe'nin topa daha çok sahip olması gerekiyor. Ancak unutmayalım ki, birincisi Barcelona'dan bahsediyoruz, ikincisi İspanya Ligi'nde peşpeşe hezimete uğramaları yükselişe geçmelerini gerektiriyor. Ben en çok Alex – Ronaldinho mücadelesini merak ediyorum.
ADAMI DELİ EDERLER BU TOTTİGİLLER
İtalyanların tek temsilcisinin Roma olması en şaşırtıcı olanı. Çünkü ilk gidenin onlar olması bekleniyordu. Ancak Roma çok kontrollü ve basit oynuyor. Tempoyu istediği gibi ayarlayabiliyor. İkinci maçtan ziyade ilk maçta Real Madrid'i yenmeleri tam bir taktik başarıydı. En büyük avantajları takımda kimin yıldızlaşacağının belli olmaması. Bu herkes olabiliyor. En büyük dezavantajları ise oyunun kontrolünü kaçırdıkları zaman hemen pozisyon vermeleri.
NE BAYERN NE WERDER NE DE HAMBURG
Kuşkusuz en kolay lokma Schalke 04 gibi görünüyor. Ancak onlarda da Fenerbahçe'nin en büyük silahı var. Yani şaşırtma. Fenerbahçe'yi en az küçümseyecek ve en fazla önlem alacak olan da onlar olacaktır. İlk tur ve –kaleci mucizesine rağmen- 2. tur performansları küçümsenecek gibi değil. Üstelik teknik direktör Slomka, Porto deplasmanına Halil – Kuranyi ikilisiyle çıkmak gibi bir çılgınlık yapmışken. Oyunu hiç bırakmıyorlar. Ayrıca kalecileri Neuer olağanüstü işler çıkarıyor. Yine de en zayıf halka onlar.
SONUÇ
Bu şartlar altında Fenerbahçe için en iyi rakiplerin önce Schalke, sonra Barcelona ve daha sonra Roma olacağını düşünüyorum. İngilizleri elemek en zoru olsa da, hem Manchester United'ın hem de Chelsea'nin FA Cup'ta alt liglerin takımlarına elenmeleri hiçbir şeyin imkansız olmadığının işareti. İngilizlere karşı en kritik görev, oynarlarsa Aurelio ve Selçuk'a düşecek.
Fenerbahçe'nin en büyük silahlarından biri duran toplar, ki Sevilla'yı bununla devirdi. Özellikle, Deivid'in oyun içinde gizlenmesi, az koşarak kendisini markaja değer göstermemesi duran toplarda çok işe yaradı. Diğer bir silahı Gökhan ve Aurelio başta olmak üzere takımın mücadele gücü. Bir diğeri ise topu iyi dolaştırabilmesi.
Ancak unutmayalım ki, Fenerbahçe tüm bu üstünlüklerine ve Sevilla karşısında oyunu domine etmesine rağmen ancak penaltı atışları ile turu geçebildi. Çünkü kolay gol yiyebiliyor ve oyun içinde bu üstünlüklerini oyunun geneline yayacak istikrardan yoksun. Zaten yediği kolay goller de bu istikrarsızlık anlarında geliyor.
Ayrıca Zico'yu eleştirdiğim 2 konu var. Bunlardan biri Kezman – Semih ikilisini sezon başından beri bir arada oynatmayışı. Fenerbahçe'nin geriye düştüğü ve kazanabileceği bir karşılaşmada ileride uyumlu bir ikili çok işe yarıyabilir. İkincisi Fenerbahçe'nin yedeklerinin takıma birer ikişer monte edilmesi yerine, hepsinin toplu halde sahaya sürülmesi. Bu da alternatifleri azaltıyor.
Her neyse, sonuç olarak, Fenerbahçe'nin çeyrek finalde karşısında kendisini çok daha iyi analiz etmiş, çok daha fazla koşan ve çok daha hızlı pozisyona girebilen rakipler bulacağını ve şaşırtma avantajını kaybettiğini düşünürsek, oyununu bir seviye yukarıya çıkarması ve kolay gol yememeyi öğrenmesi gerekiyor. Bu durumda, neden olmasın…
