Gaziantepspor maçının ardından yazdığım yazıda belirttiğim gibi, kalan 6 haftanın ve muhtemel bir şampiyonluğun selameti için Galatasaray ile Feldkamp'ın yollarını ayırmaları en hayırlı gelişme olacaktı, nitekim oldu.
Şu eleştirilerin yapıldığını duyuyorum: "Ne olursa olsun, lig sonuna kadar devam edilmeliydi..." Bunu kabul ederseniz, şampiyonluktan da vazgeçmişsiniz demektir. Birkaç hafta sonra oynanacak Galatasaray-Fenerbahçe maçında -eğer Galatasaray yoluna Feldkamp ile devam ediyor olsa idi- Zico'nun maçtan bir gün önce rapor alınacak seviyede hastalanma olasılığı mı fazla idi, Feldkamp'ın mı? Ya da daha farklı bir soru soralım. Sözkonusu şampiyonun tayininde önemli karşılaşmaya Galatasaray'da Servet ya da Emre, hatta Song'dan birinin orta alanda oyun kurmakla görevlendirilme ihtimali mi yüksekti, yoksa Zico'nun Lugano, Edu ya da Yasin'den birini orta alan göbeğinde görevlendirme ihtimali mi?
Her zaman söyledim, yineliyorum. Feldkamp'ın futbol adamlığına söz söyleyebilecek kariyerde biri bu ülkede yok. Bu görev döneminde de Galatasaray'a önemli hizmetler ederek ayrıldı görevinden Feldkamp. Ancak son dönem tercihleri ile hepimizde soru işaretleri yaratmaya başlamıştı. Sağlıksız ve gerekçesi açıklanamayacak bazı kararlar vermeye başladığını görüyorduk. Takım ile arasında uyum sorunu olduğu her haliyle belli oluyordu.
Peki Feldkamp gitti ve dertler bitti mi? Tabii ki hayır. Bir futbol takımında yaşanan tüm aksilikleri bir tek kişiye yüklemek ve onun gidişi ile tüm sorunların çözüleceğini düşünmek, en hafif ifade ile enayilik olur. Galatasaray futbol takımı ile beraber yaşayanların gördükleri tüm yanlış ve doğruları alt alta koyup; yeni hoca ile yeni döneme yanlışlardan arınarak başlamaları gerekir. Unutmamak lazım, Feldkamp'ın hataları kadar yöneticilerin ve futbolcuların hataları da bugün yaşanan sevimsiz olayların parçasıdır.
Cevat Güler, Burak Dilmen ve Nezihi Boloğlu tarafından sahaya sürülen 11'de geçen haftadan farklı 3 oyuncu vardı; Ayhan, Song ve Hakan Şükür yerlerine Nonda, Okan ve Arda. Bu isimler içinde cezalı ve sakat olanların varlığını da hesaba katarsak; bir kadro devriminin söz konusu olmadığını anlarız. Zaten performans olarak da sahada bir önceki haftadan çok farklı bir tablo söz konusu değildi.
Ama gerekçeleri ile Feldkamp'ın gidişinin de, onun dışında yaşanan hataların da ve Galatasaray'ın geleceğinin de şekilleneceği bir fark vardı sahada. Tüm elverişsiz koşullara rağmen önceki haftalardan daha fazla zorlayan bir takım. Bu genel bir iftira cümlesi değildir. "Evvelki haftalar koşmadılar, hocayı göndermek için, şimdi koşuyorlar" falan demek istemiyorum. Birçok ücretli çalışanın zaman zaman yaşadığı tekil ve kolektif sorunları yaşadı Galatasaray futbol takımı ve yeni bir döneme daha bir motive başlaması kadar doğal bir şey yok. Ama yine de bazı olayların şifrelerinin okunması, Galatasaray futbol şubesini idare edenlerin öncelikli görevidir.
Kişisel performanslara gelecek olursak; Feldkamp ile sorunlu olduğunu bildiğimiz Lincoln, geçmiş maçlara oranla daha hevesliydi. Kaderin cilvesi, haftalardır bulamadığı golü de Ankara'nın tarlayı andıran sahasında attı. Oyunun savunma yönünde, sezon başından bu yana belli bir standardı muhafaza eden klasik Galatasaray performansını gördük. Aykut da kaleye net bir şekilde yerleşti. Hücumda ise zeminin handikaplarına rağmen Arda ve Lincoln'ün çabaları ile, yukarıda da belirttiğimiz gibi, zorlayan bir takım vardı.
Galatasaray çok zorlu bir döneme giriyor. Bu dönemde takımın dağılmasını engelleyecek bütünleştirici görevi kimin alacağı çok önemli. Yaşananlar muhtemel bir başarısızlık için bahane potansiyeli taşıdığından, hedeflere artık pamuk ipliği ile bağlı olan takımı dağılmadan bu yolun sonuna götürmek, kaptandan teknik heyete, futbol şubesinden başkana kadar herkesin vazifesi. Tekrar edeyim, bunu başarmak da çok zor. Ama Gençlerbirliği deplasmanından gelen 3 puan Galatasaray'a önemli bir nefes aldırdı.
Şimdi Galatasaray için hareketli bir haftaya giriyoruz. Anlaşılan o ki bu hafta içinde Galatasaray'ın yeni teknik direktörü belli olacak. Bakalım neler olacak…
