l NEVZAT AYDIN
İlk anda bakıldığında belki de en net grup H Grubu. Yılların tecrübesi ve her turnuvanın şampiyonluk için ismi geçen ülkelerden biri olan İspanya ve iki defa – İtalya ve Almanya’ya karşı - takıldığı play-off eşleşmesine bu sefer yer bırakmadan sürpriz bir şekilde Türkiye, Danimarka ve Yunanistan’ı ardında bırakan Ukrayna.
Bu ikilinin ardında kalması muhtemel olan; eleme grubundan yenik durumda girdiği maçın son devresinde beraberliği yakalayarak Fas’ın yerine Almanya’ya gelen Tunus ve son dünya kupalarının tamamında görmeye alıştığımız, eleme gruplarında güçlü bir izlenim verdiği halde oynadığı son 7 hazırlık maçında sadece Togo’yu yenebilen Suudi Arabistan.
Takımları kısaca tek tek tanıyalım:
İSPANYA
Her turnuvanın gizli favorisi. Ancak mutlaka başlarına bir iş geliyor. 1982’de Arconada’nın belki de kariyerinin en kötü oyununu oynaması, 1986’da şu anda ortalarda bile olmayan Sporting Gijon’un genç oyuncusu yedek Eloy’un kaçırdığı penaltı, 1990’da Stojkovic’in ölümcül frikiği, 1994’te Sandor Puhl’un Tassotti’nin Luis Enrique’nin burnunu kırdığı dirseği görmemesi, 1998’te Zubizarreta’nın Lawal’ın ortasını içeri alması ve 2002’de Mısır’lı hakemin evsahibi Güney Kore’ye karşı 2 nizami golü iptal etmesi. Benim hatırladığım İspanya’nın dünya kupası elenmeleri bunlar. Futbolseverlerin gözünde İspanya her turnuvaya iddialı gelen ancak bir şekilde boynubükük olarak turnuvayı terk eden bir yıldızlar topluluğu. Almanya’ya geçmiş kupaların aksine gruptan da ciddi anlamda zorlanarak geldiler. Ancak bu sefer diğer turnuvaların aksine golü zor bulan ancak defansif anlamda da daha sağlam bir İspanya seyredeceğiz.
Forvetteki en tehlikeli silahları benim de çok beğendiğim hatta grupta Tunus ve Suudi Arabistan’ın da bulunduğu düşünülürse yarı finale yürüyebilecek bir İspanya’da gol krallığı için adını geçirebilecek Fernando Torres. Yanında Raul, David Villa ve Morientes gibi çok kaliteli oyuncular var. Orta sahada iyileşen bir Xavi, Xabi Alonso ve Fabregas dikkat çekiyor. Ancak burada ciddi sıkıntı bu oyuncuların tamamının daha geriye yaslanarak oynamayı tercih ediyor olması. Savunmada bugünlerde Chelsea-Barcelona maçından çok iyi tanıdığımız Del Horno’nun antremanda sakatlanması ile sıkıntı yaşıyorlar. Ancak burada Carlos Puyol ve Marchena’nın tecrübesi ile formda bir Casillas ve yedeği yine Liverpool’da çok iyi bir sezon geçirmiş olan Reina oldukça güven veriyor.
Toparlamak gerekirse İspanya grubun kesin favorisi ve ben rahat bir şekilde grupta lider olacaklarını düşünüyorum. Diğer gruptan rakip olarak İsviçre gelecek gibi gözüküyor. Rahat bir şekilde çeyrek finali yakalayacaklarını, orada da Brezilya ile karşılaşmadıkları takdirde bu sefer yukarıya gidebileceklerini tahmin ediyorum. Tabi Mısırlı hakem ortaya çıkmazsa.
UKRAYNA
Ukrayna’yı yazarken doğrusu içim cızlıyor. Eleme grubunda hiç beklenmedik bir şekilde rahat bir şekilde lider olan ve favori ülkeleri geride bırakan Ukrayna, her ne kadar Dünya Kupası’na ilk defa katılıyor olsa da aslında 80’li yıllardaki o efsane Sovyetler Birliği takımının neredeyse tamamı Dinamo Kiev’den oluşuyordu. Zaten Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra ortaya çıkan ülkelerden Rusya hariç hiçbiri üst düzey turnuvalara yaklaşma başarısını bile gösteremedi. Almanya’da da olamayan Rusya, Portekiz’e tarihi şekilde yenilirken, Ukrayna, Avrupa kıtasından dünya kupasını garantileyen ilk ülke oluyordu. Emektar Lobanovski bu günleri göremedi ama Dinamo Kiev’deki talebesi Oleg Blochin şimdi Ukrayna Milli Takımı ile başarıdan başarıya koşuyor.
Takımın tartışmasız yıldızı Andriy Shevschenko. Ekürisi Voronin ve Lucescu’nun talebesi Borobei ile rakibi rahatsız eden hızlı bir forvete sahipler. Genelde kapanan ve favori takımlara karşı daha başarılı karşılaşmalar oynuyorlar. Chelsea’ye yeni imza atan ve hafif sakatlığı bulunan Shevschenko’suz çıktığı karşılaşmada Ukrayna, Kosta Rika’yı 4-0 gibi çok net bir skor ile geçti.
Sakatlıklar ile boğuşmaktalar. Defanstaki önemli oyuncuları Federov ülkesine gönderildi ve kadroya 21 Yaş Altı Milli Takımı’ndan alınan oyuncu sayısı dörde yükseldi. Uzun süredir kaybolmuş olan – ve sakat durumdaki - Rebrov’dan bile medet umma durumunda bulunan Ukrayna’nın en büyük şansı gruplarındaki diğer iki takımın Tunus ve Suudi Arabistan olması. İlk maçlarının İspanya ile olmasının onlar için bir avantaj olduğunu düşünüyorum. Alışık oldukları futbol anlayışını sahaya yansıtarak puan alabilirler. Ondan sonra da o motivasyonla zayıf rakiplere karşı devam edebilirler. 1/8 final – Fransa - onların gidebileceği en üst nokta.
TUNUS
Hatırlayabildiğim Dünya Kupaları’ndaki en sıkıcı futbolu oynayan takım. 1998 ve 2002’de olup olmamaları arasında fark yoktu. Benim 1998’de aklıma Tunus ile ilgili gelen Marseille’daki İngiltere maçı öncesi ve sonrasında kendimi içinde bulduğum tüm şehirde süren olaylar.
Roger Lemerre önderliğinde bu sefer daha farklı bir tablo ortaya çıkabilir mi diye bir bakıyorum. Kadroda ligimizde oynadığı için Bouazizi ve Ayari ile birlikte sağ kanatta oynayan Rangers’lı Namouchi ile yine arkasında sağ bekte Trabelsi dikkat çekiyor. Defansları nispeten tecrübeli. Bolton’dan Jaidi’yi, forvette ise eski Gaziantepsporlu yeni Troyes’lu Jaziri’yi görüyoruz. Konfederasyon Kupası’nda daha önceki Dünya Kupaları’nın aksine daha bir yırtıcı gözüktüler. Suudi Arabistan’ı iyi bir skorla yenip İspanya’dan fark yemeden Ukrayna maçına çıkarlarsa, kazanmak zorunda olan bir Ukrayna’ya karşı sürpriz yakalayabilirler. Ama çok zor. Maçlarını sıkılmadan seyredeyim ben razıyım.
SUUDİ ARABİSTAN
1994’te birçok otoriteyi şaşırtarak Hollanda’nın arkasından gruptan çıkmışlardı. Hollanda’ya karşı öne geçtikleri karşılaşmada her pozisyonda yerde yatarak sakatlanma numarası yaptıklarını – ki bu onları yenilgiden kurtaramamıştı - hala çok net hatırlıyorum. Sonrasında ise daha farklı bir Suudi Arabistan izledik ve Owairan’ın Belçika’ya attığı mükemmel gol hala jeneriklerde gösteriliyor. Ancak ne olduysa ondan sonra oldu. Suudi Arabistan futbol olarak üstüne koyacağı yerde giderek şaşırtan skorlar almaya başladı. Önce 1998 Fransa’da zar zor Güney Afrika Cumhuriyeti’nden bir puan alabildiler. Sonra da 2002’de Almanya karşısında 8-0 yenilerek, ‘Artık Dünya Kupaları’nda bu tip farklı galibiyetler alınamaz’ diyen otoritelerin yüzünü kızarttılar.
Her iki Dünya Kupası sonrasında da teknik direktör değişikliklerine gittiler. Buraya kadar bir sorun yok. Başarısız giden birtakım şeyler olduğunda teknik direktör değişikliği kaçınılmaz. Ancak en şaşırtıcı olay eleme müsabakları sonrası yaşandı. Suudi Arabistan, Arjantinli Gabriel Calderon ile Güney Kore gibi bir takımı 2 defa yendiği elemelerde yenilgisiz Dünya Kupası’na gitme hakkı kazandı. Ancak birkaç ay sonra Calderon kovuldu ve yerine Brezilyalı Marcos Paqueta getirildi. O geldiğinden bu yana da yanılmıyorsam 13 maçta sadece Yemen ve Togo’yu yenebildiler.
Futbolcuların tamamı kendi liglerinde oynuyor. Al-İttihad ile Al-Hilal karmasına Suudi Arabistan Milli Takımı demek yanlış olmaz. Aynı şekilde ülkedeki futbolu da bu iki takım temsil ediyor. Yeni bir Owarian ortaya çıkar mı bilinmez ancak eminim ki kalecileri yine uzun eşofmanları ile sahaya çıkacak ve turnuva sonrasında yine teknik direktör değiştirecekler.
