Tempolu, sert, mücadelesi bol, özetle Turkcell Süper Lig ortalamalarının üzerinde kalitede bir maç oldu. Bu yönden iki takıma da teşekkür etmemiz lazım. Öte tarafta, teknik direktörlerin adeta bir satranç oyununu izledik 90 dakika boyunca. Sonuçta kazanan, maç genelinde de üstün oynayan Galatasaray ve Gerets oldu. Fakat gelin görün ki usta ayak Okan Öztürk son saniyede o topa biraz daha düzgün vurabilse, o anda yenecek bir golün şokundan ne takım, ne taraftar kolay kolay kurtulamazdı. Velhasıl-ı kelam; güzel oyun şu futbol.
Satranç oyunu dedik, açalım. Oyuna başlayan kadrolar ve dizilişlerle girelim söze. Neredeyse tüm basın yayın organlarını yanıltacak bir kadro ile sahadaydı Gerets’in takımı. Ümit, arkasında Ilic. Sağda (bu sezon ilk defa, Erciyes maçı ilk yarısının son 5 dk.’nı saymazsak) Arda, solda 3 gün arayla ikinci kez Carrusca. Göbekte ise Inamoto ve Ayhan. Ve savunmada bir sürpriz; Ferhat Öztorun, yeniden.
Karşı tarafta Okan Öztürk’ün arkasında tehlikeli ve gayet ofansif bir üçlü; Haminu Draman, Isaac Promise ve Mehmet Çakır. Onların biraz gerisinde, orta alan ofansif organizasyonu ile görevli Mehmet Nas. Tüm bunların gerçek anlamda liberosu, defansif orta alanda Ayman Abdelaziz. Savunma dörtlüsü ise klasik.
Bu kadroların açılımını teknik direktörlerin ağzından yapalım, sanal olarak.
Mesut Bakkal : Ben Galatasaray’ı yarı sahasına hapseder, top yapmalarına izin vermem. Savunma orta alandan hak ettiği desteği alamadığına göre, rakip savunmacılarla birebir kalacak 3 aşırı süratli forvet arkası oyuncusu ile Galatasaray ceza sahasının tozunu attırırım. Ali Sami Yen falan dinlemem, oyuna hükmeder, Galatasaray’ı yenerim.
Erik Gerets : Geçen yıl bu adamlara Ankara’da yenildik, burada da 3 pozisyona girip 3 gol atarak kazandık ama 90 dakika dayak yedik. Mücadele gücü yüksek bir rakip ve ben de en az onlar kadar mücadele edebilmeliyim. Inamoto’yu yalnız bıraksam, orta alanı kaybetmem demek olur, haliyle maçı da veririz böylelikle. Biz orta alana hakim olalım, topa hakim olalım, Ümit’i ileride nasıl olsa hem besler, hem destekleriz. Önce ayakta kalalım, sağlam duralım.
Yani Bakkal kendine oyun alanı hedefi olarak rakip ceza alanını seçmişti, Gerets ise icap ettiğinde 5’leyebildiği orta alanı. İlk 45 dakika boyunca oyun Gerets’in istediği çizgide oynandı. Draman’ın kişisel gayretiyle geliştirdiği bir atak ve bir-iki cılız vuruş dışında Gençlerbirliği’nin etkisi yoktu. Öte tarafta Galatasaray’ın Ümit’in üst direğe nişanladığı topun yanı sıra, Ayhan, Carrusca ve Ilic ile fırsatları harcıyordu.
Bakkal’ın planını bozan ikisi harici, biri dahili toplam üç unsur vardı. İlki Inamoto’nun müthiş yükseliş trendi içinde olan form durumu. Gerçekten iyi oyunuyor Japon oyuncu ve Ayhan ile kusursuz bir uyum içindeler. İkinci unsur ise Ferhat başta olmak üzere Galatasaray savunmacılarının üstün performansları. Dahili unsur ise etkili hücum silahlarına pozisyon hazırlama konusunda Ayman ve Mehmet Nas’ın yetersiz kalmaları.
İkinci yarılar başladığında, sakatlanan Ferhat yerine Cihan’ın, Carrusca yerine ise Hasan’ın oyuna alındıklarını gördük. Açıkçası Carrusca’nın bu haliyle Hasan’ı keserek ilk 11’de sürekli forma bulması zor ama ara ara bu oyuncudan faydalanmak, intibak sürecinin tamamlamasına yardımcı olmak lazım. Nitekim dün de gole çok yaklaştığı pozisyonlar oldu. Carrusca’nın sürekli 11 oyuncusu olabilmesi için futbol karakterini değiştirmesi gerekiyor. Avrupa’da süreklilik sağlayabilmesi için yapması gereken de bu. Bu kadar yumuşak oynama hakkı kazanabilecek bir teknik dehasını henüz görmüş değiliz.
Ardından da Ilic-Hakan değişikliği ve ilk topa değişinde Gençlerbirliği savunmacılarının unuttuğu Hakan’ın Galatasaray golü geldi. Hakan’dan böyle faydalanmak, onu dinlendirerek kullanmak daha makul ve mantıklı. Karşısında duramadığımız, durduramadığımız zamanın hepimize olduğu gibi Hakan’a da olumsuz etkileri var. Bunları en aza indirgemenin ve ondan azami verim elde etmenin yolu, onu dinlendirerek oynatmaktan geçiyor.
Açıkçası oyuncu değişikliği haklarını erken kullanan Galatasaray’ın yorgunluğundan Gençlerbirliği hayli güzel faydalanabilirdi, Mesut Bakkal o tuhaf değişiklikleri yapmasa ve satranç oyununu kaybetmese idi. Ferhat sakatlanmış, Cihan alışkanlığı olmadığı sol bek mevkiine geçmişken, Draman’ı oyundan almak nasıl bir amaç güdüyordu acaba. Ya da oyundan Isaac Promise’yi almak. Ya da durduk yerde Eren’i oyundan alıp Adem Dursun gibi dengesiz bir savunmacıyı Hasan Şaş gibi dinamik bir adamın karşısına koymak.
Mesut Bakkal hiç şüphesiz donanımlı bir teknik adam, taş gibi de bir takımı var ancak bu üç oyuncu değişikliği ile ne hedeflemişti acaba? Bu soruyu kendisine yöneltmek ve samimi cevabını duymak isterdim. Zira ben hiçbir mantık kalıbına uyduramadım bu değişiklikleri.
Galatasaray için sevindirici olan belli bir arzuya ve hırsa kavuşmuş olmaları. Şansları ise Erciyesli Mustafa Sarp ve Bursalı Zafer Biryol’un ardından Okan Öztürk’ün de son dakikada yakaladığı pozisyonu değerlendirememesi. Şampiyonlar Ligi mi? Zor be…
***
29 Ekim Cumhuriyet Bayramınız kutlu, mutlu olsun.
