Gençlerbirliği OFTAŞ, yeni teknik direktörü Osman Özdemir’e çabuk uyum sağlamışa benziyor. Diyadin’in gidişinin ardından takılmadan yola devam ediyorlar. Orduspor deplasmanından aldıkları üç puan çok önemliydi. Son altı haftada mütihş bir çıkış yakalayan Orduspor ise 35.’te yediği golü bir türlü çıkaramamış olmanın moral bozukluğu içinde. Teorik olarak ilk altı şansları hâlâ var ama ve sonuna kadar kovalayacaklarını biliyoruz.
İstanbul BB. yine Gençlerbirliği O.’nun ensesinde, pusu vaziyetinde. Elazığspor maçını beklediklerinden rahat şekilde ilk yarıda attıklar dört golle geçtiler. Elazığsporlular zaten bu maçın sonucu ne olursa olsun hedeften sapmayacaklarını söylüyorlardı. Bir yandan da Federasyon’a artık gece maçı oynamak istediklerine dair yaptıkları başvurunun sonucunu bekliyorlar heyecanla.
İÇERİLER DIŞARILAR
Malatyaspor, dışarıda oynadığı 15 maçtan 6 galibiyet, 3 beraberlik çıkarmış (21 puan); 6 mağlubiyet almış. Aslında diğer takımlarla birlikte genel dış saha cetveline bakıldığında çok kötü bir görüntü değil. Lakin göze batan, son 5 deplasman maçında bu kadar puanın sadece 2’sinin çıkarılmış olması. Nitekim Karşıyaka maçından sonra konuşulan da esas olarak bu oldu. Bu, istatistiğinin geneline değil bir parçasına bakma halinin futbolcular üzerinde baskı yaratacağı aşikâr. Bu sıkıntı evlerindeki Gençlerbirliği O. maçına da yansırsa... Karşıyaka “önümüzdeki maçlara bakacağız, her şey mümkün” modunda.
Diyarbakırspor, şeytanın bacağını dört-beş yerden kırmışa benziyor: Üst üste üçüncü galibiyetlerini aldılar. “Kendimize pay çıkarma seansı”: Kaptırırlarsa giderler demiştik. Katmerleyelim: “İstanbulspor kaybederse ilk altıdan çıkar” da. (“Büyük” (!) futbol yazarlığının alameti farikası değil mi?: “Ben demiştim demek istemiyorum ama ben demiştim”). Çok ciddi bir avantaj yitirdiler. Artık beraberlik falan yetmeyecek, mutlaka kazanmaları gerekecek. Kalan fikstüre bakınca, yönetimin hiçbir telkini olmadan tamamen kendi isteğiyle görevi bırakan Naci Şensoy’un yerine gelen Fuat Yaman’ın işinin pek kolay olmadığı ortada: Altay-T.Telekom-Orduspor-A.Sebatspor-İstanbul BB.
Evinde iki hafta üst üste kaybettikten sonra T.Telekom karşısında 90’da kazanan Altay yeniden ilk altı içine girmeyi başardı. İki kez öne geçen, son dakikada yenilen T.Telekom ise son üç haftadır öne geçip işin sonunu getiremiyor. Haftaya yine Ankara’da Orduspor’a da kaybederlerse “yolcudur Abbas” diyebiliriz...
KARDEŞ KARDEŞ...
Golsüzlük Kasımpaşa’ya da Akçaabat Sebatspor’a da çok yaramadı aslında. Birisi ilk altı için, diğer ligde kalmak için atıp, yememeleri gerektiğinin farkında ama. Kasımpaşa için İstanbul BB., A.Sebatspor için de Diyarbakırspor maçları bir yol ayrımı olabilir.
Türkiye liglerinde bu kadar uzun zamandır yenilmeyen başka takım var mı emin değiliz ama Gaziantep BB. kaybetmeme sayısını 14’e çıkardı. Ama sadece yenilmemek yetmiyor, onların da kazanmayı başarmaları lazım (bkz. İstanbulspor). İkinci yarının büyük bölümünü 10 kişi oynayan ve galibiyeti 86’da kaçıran Uşakspor dip baskısından kaçamıyor bir türlü.
Eskişehirspor ve Samsunspor da haftayı “kardeş kardeş” bitiren takımlardan. Samsunspor Teknik Direktörü Hakkı Bayrak bilhassa kadroya dahil ettiği 4-5 genç oyuncunun oynadıkları oyundan memnun. Eskişehir’de ise yeis hâkim: Takım isteneni veremiyor, yönetim görevi bırakmaktan söz ediyor, mali sorunlar büyüyor...
Mardinspor, galibiyeti koruyamayıp bir puana razı olanlar grubunda. Feyyaz Uçar, “Son haftaya kadar savaşacağız” diyor. Sezon sonunda kongre kararı alan Kocaelisporlular hâlâ tam olarak rahatlamış değil. Küme düşmeye dair “acaba” sorusu akıllarından gitmiyor ki haksız değiller...
ŞEKER PARÇASI
Adnan Şentürk’lü ilk maçımızda Karagümrük’ü 5-2 yenmemiz sahiden pek iştah açıcı, güven getirici. 1985’li adamımız Ahmet Güven’in attığı dört gole dikkat çekelim. Hafta içinde bir türlü şansımızın tutmadığı OYAK Renault maçı var. Sonra kalan üç maç ise daha da zorlu; Dardanelspor-Eyüpspor-İnegölspor... Her durumda bizim tutumumuz bellidir: “Yenilsen de yensen de...”
