İlk yarının ardından

Türkiye liglerinin en tartışmalı sezonunun ilk yarısı bitti. Sadece bu sezonu değil, muhtemelen gelecek sezonları da etkileyecek şike soruşturmasının gölgesinde geçti, ilk 17 hafta... Türkiye’de futbol maçlarında şike yapıldığına (en azından yaygın biçimde teşvik primi verildiğine) dair kuşkular hemen her dönem vardı. Kulüpler arasında karşılıklı suçlamalar eksik olmazdı. Hatta geçmiş dönemlerde teşvik primini savunan yöneticiler de olmuştu.

Ama bu yıl, soyut kuşkular yerini somut iddialara ve soruşturmalara bıraktı. Uzatmayalım... Başta Fenerbahçe başkanı Aziz Yıldırım olmak üzere çok sayıda yönetici, menajer, futbolcu, teknik adam hakkında dava açıldı ve bunların bir kısmı halen cezaevinde. Dava üzerine söylenecek fazla bir şey yok. Yakında duruşmalar başlayacak, gelişmeleri izleyeceğiz. Ama söz konusu davanın sahadaki oyunu da vurduğu aşikar.

En başta futbola (tabii ki Türkiye’de oynanan futbola) karşı genel bir soğuma yaşandı. Birçok insan tribünlerden uzaklaştı, maç yayınlarını satın almaktan vazgeçti. Yayıncı kuruluş feryad ediyor, zarardayım diye... Elbette bunun kulüp gelirlerine de bir yansıması olacak. Öyleyse şunu söyleyebiliriz: Şike soruşturmasının başladığı günden itibaren, olayın ekonomik yönünü gözetme kaygısına düşerek “durumu idare etme” politikası izleyen Federasyon’un “çabaları” sonuç vermiş gibi görünmüyor. Türk futboluna yönelik güven duygusunu yeniden tesis etmek kolay olmayacak.
Federasyon demişken... Süreci doğru dürüst yönetemediklerine kuşku yok. Baştan itibaren tutarsız ve çelişkili açıklamalar yaptılar. Futbolun etiği ile ekonomisi arasında sıkışıp yalpaladılar; UEFA duvarına tosladılar. Hasılı gelinen noktada sonu belirsiz bir lig serüvenine tanıklık ediyoruz. Öyle ki, ligi şampiyon bitiren bir takımı ertesi yıl Bank Asya Birinci Ligi’nde izleyebiliriz.

Herşeye rağmen ligin futbol yanına bakacak olursak öne çıkan iki takımdan söz edebiliriz: Galatasaray ve Fenerbahçe.

Önce Galatasaray...
Sarı kırmızılılar için söylenecek ilk şey “Fatih Terim farkı” olmalı. Geçen sene ligi, şampiyonun 36 puan gerisinde 8. sırada tamamlayan Galatasaray, bu yıl ilk yarıyı lider tamamlıyorsa, ortada çok ciddi bir sıçrama var demektir. Tamam, çok sayıda oyuncu değişti ama bunun kendisi de bir sorun olabilirdi. Oysa “toplama” görüntüsü veren bir kadro çok kısa bir zamanda sağlam bir “takım”a dönüştü. Bunu ancak Fatih Terim düzeyinde bir teknik adam başarabilirdi; nitekim öyle de oldu.
Yıllar Fatih Terim’in futbol anlayışını olgunlaştırmış. Geçmiş dönemlere göre çok daha temkinli. Öncelikle kaybetmemeyi düşünüyor ve buna uygun bir futbol anlayışını takıma yerleştirdi. Geçen yıl ligin ilk yarısı biterken 21 gol yiyen Galatasaray bu sayıyı 11’e çekti. Sarı kırmızılıların Terim yönetiminde şampiyon oldukları sezonlarda bile bu kadar az gol yedikleri bir ilk yarı yok. “Önce iyi savunma” özellikle Türkiye liglerinde hep işe yaradı, hâlâ yarıyor, deyip Lucescu’nun kulaklarını çınlatalım!

Lige en zor koşullar altında başlayan takım Fenerbahçe’ydi. Başkanları ve bazı yöneticileri tutuklanmış, şike soruşturmasının hedefindeki kulüptü. Haklarında verilecek kararı da bilemediklerinden (küme düşürülme ihtimali vardı) eldeki yabancıları bir an önce göndermek zorunda kaldılar. Dolayısıyla geçen yıla göre daha “yetersiz” bir kadroyla yola çıktılar. Başta Aykut Kocaman’ın takımın maneviyatını toparlayan yaklaşımı ve taraftarın her şart altında verdiği yoğun destek Fenerbahçe’nin ilk yarıyı domine etmesini beraberinde getirdi. Bunun az buz bir başarı olmadığının altını çizelim. Fakat herşeye rağmen, önümüzdeki günlerde yaşanması muhtemel gelişmelerin (özellikle şike davasının seyri) sarı lacivertli takımı rakiplerine göre daha kırılgan bir pozisyona sokuyor. Ama şunu da unutmayalım: Geçen yıl kazanılmış şampiyonluğa düşen gölgeyi telafi etmenin en iyi yolu bu yıl da şampiyon olmaktır. Fenerbahçe camiası bu inançla yürürse ligdeki iddiasını kaybetmez.