Zulümpiyat

Fatih Terim, Galatasaray'a Olimpiyat Stadı'nda veda etmişti ikinci döneminde, üçüncü dönemini yine bu statta açtı. "Galatasaray ve Terim için o zor günleri hatırladık bu soğuk Pazar akşamında" diyecek kadar abartmamak lazım ama sarı kırmızılılar sevimsiz buldukları, sıkıntı mabedleri "Zulümpiyat" da futboldan uzak bir 90 dakika geçirdi.

"Artık Futbol konuşacak" başlığı altında başlayan sezonda, Galatasaray öncelikle istediği futbolu aramak için sahadaydı sanki. Üç aylık hazırlık dönemi, bir sürü transfer ama şu belli ki, Galatasaray'ın daha doğal olarak daha zamana ihtiyacı var. İlk yarıda bir aralar 2-5-3'e benzeyen sistem henüz oturmadı.

Fatih Terim'in ilk dönem 10 numarası Gheorghe Hagi'ydi, ikinci döneminde Felipe'ydi, üçüncü dönemde Felipe Melo'nun 10'u taşıması sırt numarasından ibaret. Galatasaray, mevki olarak değil belki ama bir 10'nun üstleneceği görevleri yerine getirecek bir oyuncuyu arıyor. Selçuk İnan buna en yakın aday ama o Olimpiyat'ta henüz istediği ağırlığı koyamadı Galatasaray oyununa.

Orta saha kalabalık, pas trafiği yoğun ama hücum etmekte zorlanan bir takım vardı sahada. İyi kapanan İstanbul Büyükşehir Belediye Spor karşışında orta alanda bir futbolcu fazlalığı var gibi gözüktü. Fatih Terim, ikinci yarıda Yekta'yı oyuna alması bu görüşe tezat gibi gözükse de, Sabri'yi geriye çekip, Ujfalusi'yi de göbeğe göndermesi oyunun bir merkezinde bir rahatlamaya sebep oldu.

Ancak Galatasaray'ın hücum etmede yaşadığı sıkıntılar devam etti, özellikle Milan Baros çok yalnız kaldı. Sercan Yıldırım oyuna dahil olması doğru bir hamleydi, genç oyuncu hareketlilik getirdi ama İBB'nin de hakkını vermek gerek; organize oynayıp, iyi kapanadılar. Fernando Muslera'nın büyük hatası sonucunda atılan gol hiç olmamış gibi devam etti maç; Galatasaray ikinci yarı atak gözüküp, hücumsal anlamda birşey yapamadı. Belediye ise cezayı Pierre Webo ile kesti ve maçı hakkıyla kazandı.

Maçın yıldızı: Bu stada gelebilen herkes...