Bir damla Capello!

Hikayesi en bol turnuvaların başında anılacak.

Afrika topraklarından da bu beklenirdi. Ruhu yansıdı Kara Kıta'nın... Futbol olarak mı? Tartışılır...

Ancak hikayeleri, kişileri, gürültü aleti, baş belası topu, girdabına çektikleriyle unutulmaz bir festival olarak hatırlanacak.

Fransız, İtalyan ve İngilizler'in uçakları için son çağrı çoktan yapıldı; Avrupa futbolunun amiral gemileri çoktan limanlarına zincirlendi... Hem de alınları karışlanarak. Şimdi kendi futbollarında 'Ulusal reformu nasıl yaparız?'ın hesapları için planlara başladılar...

Benim dikkatimi en çok İngilizler çekti... Onların madara oluşu, adım adım çöküşe gidişi; sonunda da 'intikam, aşk, entrika,' eksininden yarattıkları kayboluşları futbolun en iyi 'Böbürlenme padişahım senden büyük tanrı var' ifadesine 'cuk' diye oturdu..

Ama tartışmam Capello üstünden... Sırtında belki de sırtında Cesar'ınkinden fazla bıçak yarası taşıyan İtalyan'dan... 'El yumruğu yemeyen kendininkini değirmen taşı zannedermiş' sözünü en çok İngilizler'e indirgerim. Hayatları bunun üstüne kurulu gibidir. Kendileridir hep; başkaları değildir umurlarında. Böbürlenirler... Sonra el yumruğu gelince faturayı kendilerinden olmayan birilerine keserler.

Capello'dur bu kez hedef tahtasında olan.

Sanki oraya Terry skandalıyla gelmemişlerdir... Rooney en parlak sezonunun sonlarına doğru sakatlanmamıştır. Lampard ruhsal çöküntüde değildir, Rio beklenmedik yere sakatlanmamıştır... Ve yıllırdır süren kaleci sorununa da Capello çözüm bulamamıştır.

Bu gibi durumların vazgeçilmez insanları vardır. Yabancı ve en son gelen sizseniz ilk olarak göze batarsınız. Bu sadece futbolda böyle değildir. Yaşamın her evresinde yaşarsınız. Çabalarsınız, mücadele edersiniz ancak baraj dolduğu sırada siz o taşacak son damlaysanız bütün tufanın ihalesi sizedir. Yani sadece damlasınızdır ancak taşırma görevi ne yazık ki size verilmiştir. Sonrası çorap söküğüdür... Ne melanet gelirse sebep sizsinizdir. Mantık sınırı çoktan aşılır. Yapılan iyilikler göze gelmez. Kaderinizdir bu, alnınızda da nal gibi yazar. Ama siz gönüllüsünüzdür de bu duruma. Çünkü bir şekilde umuttur kovaladığınız şey. Ama siz taşıran damlasısınızdır... Kaderiniz de buna sıkı sıkıya bağlıdır.

Capello, İngilizler'in uzun süren hasretine son veremedi. Aslında umut ve beklenti büyüktü ama olmadı. O başarısızlık halkası büyüdü, yenisi eklendi. 1966'daki o zaferin üstünden 44 sene geçti. Belki de o bir lanetti ve İngilizler'in böğrüne denk gelen kurşun sanki aynı silahtan çıkmıştı. Lampard Almanlar karşısında eşitliği sağlayabilirdi ve bu durum Adalılar için son derece umutlu ve rüzgarın tersine dönmesi anlamına gelebilirdi fakat olmadı. 44 yıl önce yaşanan bu durumda etkilerin ters dönmesi Afrika'yı İngiltere'ye 'azap yolu' yapmıştı. Verilmeyen o gol geminin okyanusta alabora olmasıyla eşdeğerdi.

1986'daki Tanrı'nın Eli'nde de mi Capello sorumluydu? 1998'de İngiliz karakterinin tek vücutta toplanmış hali Beckham, kırmızı kartı sonrasında Capello haline gelmiş miydi? Hayır... Çünkü o onlardandır, İtalyan ise değil!

İngiltere kafilesi Güney Afrika'ya geldiğinde bavullarında sadece formaları, konçları, ıvırı zıvırı yoktu... O bagajlarda hakim olan en büyük şey kibirdi. Ve futbolda da kibirin yeri olmadığını bir kez daha gösterdiler.

Capello'nun durumu hayati bir ders gibiydi... Siz istediğiniz iyi niyetle hareket edersiniz; emek verirsiniz ama iç faktörler hiçbir zaman görülmez. Capello, barajı taşıran damlacık olarak kendi trajedisinin başrolünü oynadı. Ve İngiliz kazanında kaynamaya bırakıldı...