Dünya Kupası Günlüğü - Gün 11

Sevgili günlük;

10 günden beri ilk defa geride kalan günü sabah yazıyorum. 'Artık yorgunluk kendini hissettirmeye başladı' diyeceğim ama tam olarak öyle değil...

Bu sabah radyoya telefon bağlantısı olmaması nedeniyle gece geç saate kadar dışarıda kaldım. Aklına gece hayatı filan gelmesin burada öyle bir kavram yok. Olsa da zaten biz de mecal yok, zaten mecal olsa inan onu da buraya yazmam...

Herneyse, Amerikalılar'ın futbola gösterdiği ilgi beni fazlasıyla korkutuyor. Başkan Obama nerdeyse New York'tan otobüs kaldırmış. Hani Hollanda ve Arjantinliler'den bekliyorduk vuvuzelaları bastırmalarını, Ellis Park'ı  'U S A' diye inlettiler. Yankiler, bu hızla giderse 2020'de Dünya Şampiyonu olurlar benden söylemesi. Hatta Major League'i geliştirip NBA modelini oturttururlar, şampiyon olan takımı da 'Dünya Şampiyonu' ilan ederler. İngiltere beraberliklerini kısmet olarak değerlendiriyordum ama 2-0'dan Slovenya maçını 2-2'ye getirmeleri takdire değer...

Aslında bilirsin hayvanlarla pek aram yoktur. Şimdi ne alaka diyeceksin. Görev icabı Johannesburg yakınlarındaki Aslan Parkı'na gittik. Aslında 'çakma safari' denilebilir. Çok geniş bir alanda çitalar, zürafalar, deve kuşları, zebralar ve geyikler var. Aslında parkın olayı aslanlar, tamam arabadan inmeden gördük aslanları kaydettik de ben Darıca Hayvanat Bahçesi'ndeki aslan arkadaşımıza biraz haksızlık etmişim. Yani aslan orda da aslan, Afrika'daki de size yattığı yerden bayık bayık bakıyor. Türkiye'de de sadece biraz sayıca fazlalar. Tabi kabul etmeliyim yavru aslanları sevmek fena bir deneyim olmadı gerçi onu da hem iş için 'hem de bir daha ne zaman göreceğim motivasyonu ile yaptım o ayrı...'

Gecenin sonu da artık bir klasik haline geldi. Aslında fena da olmadı. 1 hafta önce Meksikalılarla birlikteydim yayında. Bu kez Amerikalılar. Yalnız dediğim gibi onlar da bu işi ögrenmişler. Yayında hakeme sallıyorlar. Bu Amerikalılar'dan korkulur...