Bu çocuklar başarabilir

Bu niye oynuyor, falanca niye çağrılmadı?' gibi tercihler üzerinden değerlendirme yapmak an itibarı ile çok anlamsız. Hırvatistan güçlü bir takım. Teknik ve fizik olarak bizden üstünler. Saha içi organizasyonları da iyi. Böyle bir rakip karşısında ayakta kalabilmek için yüksek mücadele gücü gerekiyor. Bu alanda da bizden çok savaştılar.
 
Yediğimiz golde Modric'in hakkını vermek lazım fakat orada hatalar zinciri de var. 1: Topun uzaklaştırıldığı yer yanlış, 2: Ozan topun önüne blokaj için daha seri gitmeliydi, 3: Volkan Babacan da şutu beklemediğini topa uzanırken belli etti. Normal koşullarda çıkartabileceği bir toptu, elinin altından gitti.
 
2. yarı daha agresif bir milli takım beklerken tamamen oyundan düştük, hiç üretemedik. Hırvatistan orta alanı ele geçirdi. 4-5 kez 2. gole yaklaştılar, 2 topları direkten döndü. Rakip ceza alanına daha fazla gitmek için Oğuzhan yerine Volkan Şen'i soktuk. Hiç pas yapamadık. Şanslıydık ki Hırvatlar maçı kopartamadı.
 
Hırvatlar'ın umut bağladığı oyuncular kendi kalitesini ortaya koydu. Srna, Modriç, Rakitic bu. Hep yıllardır aynı çizgideler. Bizim bel bağladığımız yıldızlarımız ise başta Arda olmak üzere kendi seviyelerinin altında kaldı. Çok eleştirilen Ozan, mücadele anlamında ayakta kalan tek isimdi.
 
KÖTÜ OYNADIK
Caner ve Arda kanadından çok darbe yedik. 2 oyuncumuzun da maç devamlılığı olmaması fizik olarak 2. yarıda düşmelerine sebep oldu. Umut olarak oyuna soktuğumuz Emre, belki de ileride büyük futbolcu olacak. Çabuk ve kıvrak ama fizik olarak çok zayıf. Uluslararası deneyimi hiç yok. An itibarı ile bu seviyede maç kurtarmasını beklemek fazla iyimserlik oluyor.
 
Kaybetmenin ötesinde kötü oyun üzücü olan. Ancak bitmiş bir şey yok. 3 puan bile bizi gruptan çıkartabilir. Fiziksel ve psikolojik olarak rehabilitasyon için önümüzde 5 gün var. Bu çocuklar başarabilir. Dünü unutalım ama ders alalım.

Vatan Gazetesi'nden alınmıştır.